Bez względu na to, co "mówią do ludu" - nie ma żadnych oznak,   aby zmienili swoje podejście do faktów seksualnego wykorzystywania w ich instytucji. Robią wszystko - począwszy od prób doradzania nam jak powinno wyglądać nasze logo, po ukryte sugestie - czym naprawdę powinniśmy się zajmować, aż po inicjowanie grożących telefonów. Tracąc cenny czas - dokładnie robią wszystko to - co jedynie umacnia naszą działalność a nie ją osłabia. Przewodniczących Konferencji Episkopatu Polski - ks. bp. JÓZEF MICHALIK (zdjęcie obok) - dołączył (jak dotychczas) do dwóch jego "towarzyszy", którzy postanowili zlekceważyć mój list żądający przeprosin mnie i innych byłych ministrantów zakroczymskich. Tak jak i pozostali - ks. bp. Józef MICHALIK - TAKŻE UKRYWA KSIĘŻY PEDOFILÓW i tym samym staje się współwinnym przestępstw seksualnego wykorzystywania ministrantów zakroczymskich. Miałem ciche nadzieje, że z racji funkcji, jaką pełni - zdobędzie się przynajmniej na potwierdzenie otrzymania korespondencji. No cóż - wybrał milczenie. Zupełnie tak jak by sprawa nie istniała. Rozumiem, że instytucja kościelna nie jest instytucją demokratyczną ale czy nie

istnieje u tych ludzi coś takiego jak zwykłe ludzkie zachowanie. Czyżby ich życie w luksusach, z dala od realnego świata, rodzinnych i innych problemów aż tak ich odczłowieczyło? Zastanawiam się, jak wyglądać będzie przyszłe porozumiewanie się Ruchu Ofiar Księży Pedofilów z kierownictwem Kościoła Katolickiego w Polsce? Czy wyłącznie za pośrednictwem prawników? Czy powinniśmy pomijać władze Kościoła Katolickiego w Polsce a żądania odsunięcia od pracy z dziećmi księży pedofilów, kierować bezpośrednio do Watykanu? Czy może jedynie na Policję czy Prokuraturę z powiadomieniem mediów?

Nie wyobrażam sobie, abyśmy zechcieli tracić czas na pisanie listów do ludzi, którzy na nie nieodpowiadaną.
 

Miałem nadzieję, że liderzy kościoła w Polsce, ucząc się od swoich kolegów z innych krajów - będą starali się przynajmniej oszczędzić ofiarom księży pedofilów, upokorzeń związanych z odmową prawa do walki o sprawiedliwość. Żywiłem też ciche nadzieje, że zainteresowani oni będą w oczyszczeniu swojego środowiska z toczącej go plagi pedofilstwa. Wydawało mi się, że w kilka dni po uruchomieniu moich stron - liderzy Kościoła Katolickiego w Polsce zrobią coś w rodzaju konkurencji - uruchamiając swoje strony przyjmujące zgłoszenia ofiar księży pedofilów (księży diabłów) - tak jak to uczynił Episkopat Niemiecki. A tu tymczasem - milczenie.

Towarzystwo jakby nigdy nic, nadal się bawi, politykuje i walczy o dobra tego świata a księża pedofile - nadal wytrwale "na stanowiskach" z tą tylko różnicą, że ukryci w małych parafiach. Ale jaka to różnica? - czy deprawacja seksualna wiejskiego dziecka jest inną deprawacją seksualną niż... dziecka miejskiego?.

Liderzy kościoła zrzeszeni w czymś, co się ładnie nazywa Konferencją Episkopatu Polski nie widzą potrzeby konkretnego działania. Bo i cóż - (...) przecież tak zawsze było i nikt nie narzekał. Inni zaś mówią - pokrzyczą i przestaną... to wina mediów no i oczywiście... Żydów. Nie ma powodu do jakiegokolwiek alarmu (...) Kiedy trzeba grzeszący lud zganić, ograniczyć, zabrać, zakazać, nakazać, potępić, ukarać kogoś z zewnątrz - mówią "my Episkopat". Ale kiedy trzeba rozpocząć oczyszczanie w swoim gronie - udają, że nie wiedzą, o co chodzi - "my nie posiadamy takiej władzy ustawodawczej czy innej... to indywidualna sprawa każdego biskupa"... powiadają. Tak czy inaczej - sielanka trwa dalej. Jak długo to potrwa?... Któż to może przewidzieć.

Wiem jednak na pewno, że ofiary księży pedofilów nie będą musiały już przekonywać mnie, iż potrzebne jest obranie nieco innej drogi w naszej walce o sprawiedliwość.

Wincenty Szymański

Toronto, 30 czerwca 2007