Po wybuchu skandalu z ks. bp. Wielgusem zastanawiałem się czy jest to możliwe, aby biskup diecezji, odpowiedzialny za pracowników danej diecezji pozwolił sobie na zlekceważenie korespondencji dotyczącej przestępstwa  seksualnego wykorzystywania i tuszowania faktów tego przestępstwa przez podległych pracowników  tak byłych jak i obecnych. Co reprezentuje człowiek, który wrzuca do kosza list ofiary wykorzystania seksualnego? Jest to roztropność czy głupota? Czy jest to człowiek sprawiedliwy? wierzący w cokolwiek? człowiek z zasadami, uczuciem? czy jest to człowiek godny poszanowania? Zapytałem o opinię Barbarę Dorrys z amerykańskiej organizacji SNAP  -  (Sieć Ofiar Księży),   która bez namysłu odrzekła (...) strach, nieudolność operowania w realiach normalnego życia, ucieczka od odpowiedzialności i... być może coś więcej. To wina całej tej historii z bp. Wielgusem,      oskarżeniem go o współpracę z SB i związanym z tym bałaganem w Diecezji Płockiej, pomyślałem (w tym czasie sprawa molestowania kleryków w seminarium  płockim nie była

jeszcze nagłośniona). Takie też wyraziłem zdanie w rozmowie z nią i innymi liderami organizacji SNAP. Zadziwił mnie jednak fakt, że zarówno Barbara Dorrys jak i prezydent SNAP, Barbara Blaine  były bardzo sceptyczne w stosunku do moich poczynań.  (...) Vincent zrozumiesz już wkrótce, że biskupi kłamią mówiąc, że potępiają seksualne wykorzystywanie przez podległych im księży. Mówią, co innego do ludzi a postępują zupełnie odwrotnie w stosunku do oskarżeń kierowanych na adres kurii.

Poczekamy to zobaczymy,  trzeba dać szansę pokojowi... powiedziałem z uśmiechem. Ale Barbara powtórzyła (...) Vincent zrozumiesz to już wkrótce... mam długoletnie doświadczenie w tych sprawach  usłyszałem stanowczy głos. Na tym rozmowa się zakończyła a ja pozostałem nieruchomo w fotelu, zastanawiając się nad jej słowami.

29 lutego 2007 po mimo wewnętrznych oporów wysłałem następny list do administracji Diecezji Płockiej. Tym razem do pełniącego funkcję administratora diecezji ks. bp. ROMANA MARCINKOWSKIEGO (na zdjęciu).  Do listu dołączyłem  kopią korespondencji do bp. Wielgusa. Dobrze byłoby gdyby odpowiedział - udowodniłbym moim przyjaciołom w Stanach, że my Polacy jesteśmy "lepsi", potrafimy bez prawników rozwiązywać nawet najpoważniejsze problemy... pomyślałem.

Upłynęło ponad 30 dni od chwili wysłania listu do  bp. Marcinkowskiego. Niestety odpowiedzi nie otrzymałem. W poniedziałek 2 kwietnia 2007 zadzwoniłem do Barbary, aby tym razem przyznać,   że niestety  miała rację. ks. bp. ROMAN MARCINKOWSKI także ukrywa księży pedofilów   i innych byłych i obecnych pracowników Diecezji Płockiej odpowiedzialnych za tuszowanie wydarzeń molestowania ministrantów zakroczymskich.

Wincenty Szymański

Toronto, 05 kwietnia 2007